21 Temmuz 2007 Cumartesi

robotumu isteriim, robotumu isterim...

bir hadise vardır çocukluğumdan, hiç unutmam. hatırlar hatırlar gülsem mi ağlasam mı arasında gidip gelirim. kardeşim var benim bir tane, çocukken kendisiyle çok iyi anlaşır, eğlenir, oynardık. sanırım türkiye'nin bir ucundan istanbul cennetine düşen iki garip çocuk olarak birbirimizden başkası yok gibi geldiğinden bize... yoksa kardeşler iyi geçinmezler. bir çeşit nişanedir bu: türk televizyonculuk tarihinin başarılı tek sit-comu avrupa yakası'ndan, cnbc-e vasıtasıyla izleyip eğlenme fırsatı bulduğumuz "vampirli" dizi buffy: the vampire slayer'ın çeşitli episodelarına kadar bu nişaneyi görmek mümkün. laf pek uzadı galiba... ezcümle kardeşimi hala severim, ama çocukluğumdaki yeri ayrı... pek duygulu, içli, hassastır kendisi. tek kusuru vardır bu üç hasleti pek göstermez. neyse, o akşam eve misafirler gelmişti. kadınlar her zamanki gibi kendi klanlarını oluşturup bir köşeye çekilmiş dedikodu yapıyorlardı. derken, solgun ve mahcup hatta biraz da tedirgin bir yüzle kardeşim kapıda belirdi. babamın ceketini soruyordu anneme. annem, "evladım, yatak odasındadır" dese de gene aynı mahcub hal içersinde "anne sendeymiş, babam öyle dedi" diyordu kardeşceğizim. sonunda annem çözümü babama gitmekte buldu. işte o noktada olayın vehameti tüm şahitler huzurunda açığa çıktı.

annem: ceketin bende ne işi var allah aşkına?

babam: ben öyle birşey demedim ki...

annem: e çocuğu göndermişsin annende diye

babam: yoo... ben ona dilsiz uşakta, demiştim.

zavallı çocuk mu diyeyim, zavallı kadın-erkek ilişkileri ve "gender socialization" mı diyeyim? ben ne diyeyim, hazin bir durum... bir erkek çocuğu için annesinin, babasının gözündeki yerinin hem dilsiz hem de uşak olması... kim için daha üzücü olabilir? aslında soğukkanlı bir ingiliz tavrıyla çekilcek yerli bir türk kara komedisine yakışmaz mıydı böyle bir sahne:)

şimdi bir arkadaşım bana diyor ki sana mutfak robotu alacağım... ayol benden ala mutfak robotu mu olur? ne demişler, anasına bak kızını al... hem hiç de utanmadım. al sen al, yeni evimde arkadaş olur robotum bana...

2 yorum:

seyyarat dedi ki...

Ben de bunları yine senin gibi bir vakitte okumuştum ama okumuş geçmiştim. Şimdi yazayım bari uyumadan aklıma gelenleri dedim ama uykuya yenik de düşebilirim.

Bizim ailede de durum böyle bir cümle için çok farklı olmayabilirdi abilerimde. Benim zamanımda rahmetli babaannem artık aramızda olmadığından belki biraz da yaşlar artık ilerleyince dengeler değiştiğinden tersine döndü her şey. Şimdi olsa bir erkek kardeşin bence sizde de değişik olur.

kibrit kutusu dedi ki...

bizim ailenin şimdiki durumunu göz önüne getirince, evet epey bir değişik olurdu... haklısın.