11 Ocak 2008 Cuma

migren ve başlangıcı

geceleri uyku hapına.
gündüzleri uyku açıcılara ihtiyacım oluyor.
aslında böyle değil işlerin dengesi.
geceler, "dinlenmek";
gündüzler, "çalışmak" için yaratılmış.

fakat bir yerde bir ayarsızlık olmalı ki
bir zaman bir kıvamı bulandırmış
bir ölçüyü kaçırmış olmalıyım ki
bu ilahi dengeye uyduramıyorum
şu zavallı bedenimi.

akşama doğru bir ağrı gelip hiç de yabancılamadan
başımın hep aynı bölgesine yerleşiyor.
orası onun mekanı.

kimse elleşmiyor.
bazen
öylesine kendinden emin yerleşiyor ki başıma bu ağrı,
korkumdan ağrı kesici bile alamıyorum.
elini beline dayayıp:

"hanım, hanııım... sen kimin evinden kimi kovuyorsun"
der diye çekiniyorum.
sessiz sadasız bir köşede,
ağrının uykuya dalmasını bekliyorum.
bir de ışığa bakamıyorum.
karanlıkta dans ediyorum..

Hiç yorum yok: