22 Ekim 2008 Çarşamba

yaşadıklarımdan öğrendiğim birşey var...

dün bütün gün ve gece kendimle ilgili öğrendiklerim:
sağlık sektörüne güven duymakta yaşadığım sıkıntının tavan yapmış olduğu. zaten bir sektöre güvenilemeyeceği, teslim olunamayacağı kanaatinin damarlarıma sinmiş bulunduğu...
doktor ayşe ablaya ve fatma'ya güvenimin çok haklı, yerinde ve rahatlatıcı olduğu...
"cesurum, cesurum, cesurum... birşeyden korkmam cesurum" şarkısının favori şarkım olduğu...
ne kadar konforlu bir oda olursa olsun refakatçi olduğum durumlarda uykuyla aramın olmadığı...
nesliyan'ın fedakar bir arkadaşımız olduğu...
ve burada şimdi, kime, nasıl ve neden söyleyeceğimi bilmediğim annemle kurduğum ilişkiye dair az ama önemli - hem de çok çok önemli- hakikatler... gerçekler acı değildir, zaman zaman acıtır...
iyi uykular vietnam!

1 yorum:

içe dönük blogger dedi ki...

sağlık sektörüne benim de yok hiç güvenim, zaten adı üstünde sektör..
fekat böyle doktor ayşe ablaların, fatmaların varlığını bilmek rahatlatıcıdır..
annene acil şifalar diliyorum.