12 Nisan 2010 Pazartesi

kibrit kutusu kinder sponsorluğunda bildiriyor

elim kolum bağlandı. inanın bilmiyorum neden? birşeyler olacak... bir yerlerde bir düğüm çözülecek elbet. insan, kelimelerini bile sahiplenemiyor; öyle anlar geliyor ki... işte öyle bir yerlerdeyim. kelam ile sükut arasında... yer ile gök; mavi ile turuncu; gitmek ile kalmak; varlık ile yokluk; portakal ile dut arasında... bir yerlerde... asılı... belki de yeni yıkanmış, mis kokan, bembeyaz bir çarşaf gibi... kurutucuların olmadığı bir ülkede, anneanne eli ile ipe asılmış; tatlı esen rüzgara kendini teslim etmiş, bekliyorum. belki de bu sefer kurumak iç sıkıcı değil. bu sefer kurumak, sonunda bir işe yaramaya başlayacağım anlamına geliyor. bilmiyorum. gerçekten. dedim ya, elim kolum bağlandı. bu kadar yazacağımı bile tahmin etmeden başladım yazmaya, rüzgara kendimi bırakmış bir halde... görelim bakalım, ne çıkacak içimden?

kendine bile süprizli bir yumurtayım ben.

1 yorum:

aslı dedi ki...

hey yımırtaya can veren Allah'ım..