19 Mayıs 2011 Perşembe

"tek kelime duymak istemiyorum"

insanın yine de kelimelere ihtiyaç duyması ne tuhaf.

halbuki kurulan her cümle bir cinayet. azar azar ölüyor içimizdeki mana. çünkü kelimeler hapsediyor sonsuzluğunu.

bir insanın diğerine duyduğu bu ihtiyaç... ten yakınlığı, uçurumlardaki yankıdan farklı bir yankı bulabilme umudu... işte bu zorunluluk...

kurban ediyoruz manayı bu aklın sınırlarını zorlayan mecburiyete. ve basitçe... sadece bir kelimeyle.

konuşmak. yazmak. okumak da öyleyse iş birliği yapmak.