20 Ocak 2012 Cuma

bir yalan uydurdum.

Bazı günler diğerlerinden biraz daha zor. Dün, yarından daha uzak. Çocukluk maziden başka birşey. Birden bire oluveren herşey gibi... Bu da öyle çarpıcı. Kırılan ayak. Çıkan kol. Kesilen yüz. Hepsi gibi işte olay anında acısını hissetmediğin... Soğuğuyla derler ya...

Bazı günler diğerlerinden daha karanlık. O kadar karanlık ki bir sonraki gün ödümü patlatıyor. Hep burada kalayım, dedirten cinsten. Gelecek olandan köpek gibi korkutan... Şu koltuğun arkasında. Olmadı masanın altında... Bir delikte işte, delirtme beni! Saklanıp şahit olurum akmamasına günün. Hiç kırpmam gözlerimi. Uyumazsam büyümem. Büyümezsem zaman durur. Sen de durursun. Gitmezsin belki.

Gitme.

4 yorum:

V.yaka dedi ki...

Bıçaklar bazen keskin bazen değil, ama hepsi kesmek ister. Şanslı yani celladının kılıcı keskin olanlar. Paslı, kör, yine de kesmeye sevdalı kılıçlar da var. Ve çocukluk maziden başka bir şey, doğru.

Yazsana sen. Keşke daha çok. Yazsam ya ben. Daha daha çok. Kelimeleri bol olsa günlerin. Güzel olmaz mıydı?

kibrit kutusu dedi ki...

olurdu iste. onu diyorum ben de. ama kilitlenip kalmis miyiz sanki hemsire?

Shed510 dedi ki...

Mükemmel bağlamışsın... etkileyici bir yazı olmuş, tebrikler...

kibrit kutusu dedi ki...

eyvallah.