27 Nisan 2012 Cuma

hadi. gidiyor muyuz.

içimden geçen. kelimeler büyüdükçe artan bir susma isteği. her cümle yeni bir cinayet. kabuk bağlayan birşeyler var. derin bir kafa karışıklığı. uyduramadıklarım birbirine.

(çeyizlik dantellerle aynı sandığa koyduğum bazı anlar hariç)


bu yağmur. bu gözler. bu adımlar. bu sokaklar. hepsi kendini sonuzlukta tekrar ediyor. hep beraber sussak ya. konuşma mecburiyeti beni çıldırtıyor. 

üste üste yaptığım tüm yanlışları toplayıp. içimden çıkarsam. geriye kalanla bir yorgan alıp. uyusam. 

ve sonsuza kadar.



2 yorum:

gülşen dedi ki...

sen, sen olur musun ki o yorganın altında kalan?

kibrit kutusu dedi ki...

demiş ya "yoruldum artık
her yolağzında kendime rastlamaktan" diye... ondan belki. ben olmasam da olur. bazenleri.. öyle daha iyi olur hatta...